CAESAR SERVIENS, BELLUM GALLICUM 5, 28
 
1 Arpineius et Iunius, quae audierant, ad legatos deferunt. Illi repentina re perturbati, etsi ab hoste ea dicebantur, tamen non neglegenda existimabant maximeque hac re permovebantur, quod civitatem ignobilem atque humilem Eburonum sua sponte populo Romano bellum facere ausam vix erat credendum. 

2 Itaque ad consilium rem deferunt magnaque inter eos exsistit controversia. 

3 Lucius Aurunculeius compluresque tribuni militum et primorum ordinum centuriones nihil temere agendum neque ex hibernis iniussu Caesaris discedendum existimabant: 

4 quantasvis [magnas] copias etiam Germanorum sustineri posse munitis hibernis docebant: rem esse testimonio, quod primum hostium impetum multis ultro vulneribus illatis fortissime sustinuerint: re frumentaria non premi; 

5 interea et ex proximis hibernis et a Caesare conventura subsidia: 

6 postremo quid esse levius aut turpius, quam auctore hoste de summis rebus capere consilium?


Arpineius et Iunius, 
   quae audierant, 
ad legatos deferunt. 
Illi repentina re perturbati, 
   etsi ab hoste ea dicebantur, 
tamen non neglegenda existimabant 
maximeque hac re permovebantur, 
   quod civitatem ignobilem atque humilem Eburonum sua sponte populo Romano bellum facere ausam vix erat credendum. 


Itaque ad consilium rem deferunt 
magnaque inter eos exsistit controversia. 


Lucius Aurunculeius compluresque tribuni militum et primorum ordinum centuriones nihil temere agendum neque ex hibernis iniussu Caesaris discedendum existimabant: 


   quantasvis [magnas] copias etiam Germanorum sustineri posse 
      munitis hibernis 
docebant: 
   rem esse testimonio, 
      quod primum hostium impetum 
         multis ultro vulneribus illatis 
      fortissime sustinuerint: 
   re frumentaria non premi; 


   interea et ex proximis hibernis et a Caesare conventura subsidia: 


   postremo quid esse levius aut turpius, quam 
      auctore hoste 
   de summis rebus capere consilium?